Wydarzenia

Zespół Żywiołak powstawał od początku 2005 r. – początkowo jako duet dwóch muzyków: Roberta Jaworskiego – grającego wcześniej m.in. w zespołach takich jak: „ich troLe”, czy „Kapela ze Wsi Warszawa”, oraz Roberta Wasilewskiego – współzałożyciela i gitarzysty zespołu „Open Folk”. Niemalże cały rok 2005 to żmudna współpraca tych dwóch muzyków, do których to stopniowo dołączają dwie wokalistki: Anna Piotrowska z zespołu „Goście z Nizin” i Izabela Byra z zespołu „Detonacja” (zastąpione w 2011 roku przez Monikę Wierzbicką i Karinę Kumorek) oraz specjalista od etnicznych instrumentów perkusyjnych: Maciej Łabudzki (zastąpiony potem przez Macieja Dymka). Za debiut zespołu Żywiołak można przyjąć występ w warszawskim klubie „Jadłodajnia Filozoficzna” 8 grudnia 2005. Już dzień później zespół bierze udział w XV Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Ludowej „Mikołajki Folkowe” w Lublinie, na którym to zostaje bardzo gorąco przyjęty i zdobywa Nagrodę Publiczności. Cztery miesiące później grupa otrzymuje Grand Prix – Nagrodę Prezesa Polskiego Radia na najbardziej prestiżowym festiwalu muzyki folkowej „Nowa Tradycja” w Warszawie. W połowie 2013 zespół zawiesił działalność. Do życia powrócił na początku 2014 roku. Powołany na nowo przez Roberta Jaworskiego skład ma muzycznie zmierzać w stronę dokonań zespołu znanych z płyt „Muzyka psychodelicznej Świtezianki” oraz „Nowa Ex-Tradycja. Kolejna płyta pt: „Obyczaje śmiertelne”, nad którą pracują muzycy, poprzedzona zostanie Epką „Muzyka Psychoaktywnego Stolema”. Materiał z obu krążków oparty będzie w dziewięćdziesięciu procentach na materiale etnograficznym Pomorza. Przypadkowo i nieprzypadkowo idea ta wpisuje się idealnie w „Rok Kolbergowski”. Większość muzycznych inspiracji pochodzić będzie właśnie z jego tomu „Pomorze” , studiowanego przez Jaworskiego „niczym Biblia”. Przeżytki zwyczajów przedchrześcijańskich na Pomorzu zachowały się o wiele mocniej, niż w innych częściach kraju. Ma to związek z ciągłymi podbojami i zmianami granic Pomorza i idącymi za tym, częstymi „zmianami orientacji wyznaniowych” jego mieszkańców.. Na tym gruncie zwyczaje przedchrześcijańskie dotrwały jeszcze nawet do lat 60ych… A jeszcze dziś w powiecie Żarnowieckim starzy ludzie witają serdecznym pozdrowieniem wstające słońce. Chyba nie bez kozery kartografowie jeszcze do XVIIIw. używali określenia Vandalia (kraj Wendów) w odniesieniu do opisywanych części Pomorza. „Tego nie dało rady odpuścić”.